Van wie is dat feestje?

Plezier als beleidsdoelstelling. Wie heeft er zoveel lef?

Experts willen niet falen! Zij willen waarmaken.

De meeste organisaties die over zijn gegaan op zelforganisatie of terugdringen van management, hebben dit gedaan aan de hand van visie van het bestuur. Er is weinig of geen aandacht voor de beleving van medewerkers in dit proces, laat staan dat zij dat ook nog eens met plezier kunnen beleven. De motivatie van uitvoerende medewerkers van de zelfsturende teams hebben niet het gevoel dat zij veel impact hebben op het proces. Of dat de kaders zo krap zijn, dat er nauwelijks te participeren valt.

De praktijk laat zien dat medewerkers zich niet verantwoordelijk voelen omdat de inhoud ongrijpbaar is. Er is sprake van (goedbedoelde) overkill aan informatie. En dan nog de onderwerpen die helemaal niet leven bij medewerkers, ze worden niet als een probleem ervaren of de urgentie wordt niet gevoeld.

Hoe maken we van deze, inmiddels tot droeftoeters benoemde, medewerkers weer ware prettetters? Hoe gaan we dat feestje regelen en zorgen dat deze medewerkers weer de trotse ambassadeurs worden die zij echt wel willen zijn? En hoe gaan wij daarmee dus direct regelen dat uw klanten weer blij worden?

Het toverwoord is ‘plezier’!

Is hierover al eens een goed gesprek gevoerd? Mogen de medewerkers is uw organisatie zich eigenlijk wel echt eigenaar voelen van hun werk?

Maak er dan weer een feestje van!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *